Torta caprese

Het recept voor deze taart staat in één van mijn allereerste zelf geschreven kookboekjes, zo'n mininotaboekje met ringetjes. Ik heb het recept ooit eens gehoord op de radio denk ik, maar toen noemden ze het gewoon chocolade-notentaart. Nu blijkt deze taart een variante te zijn op de gekende torta caprese, een specialiteit van het eiland Capri. Deze taart is gemaakt zonder bloem en daarom geschikt voor glutenvrije diëten. In Italië heet het "uno dei pasticci più fortunati della storia", een verstrooide bakker had een nieuwe lekkernij gecreëerd.

Deze taart is ideaal om studenten te verwennen in de blokperiode. De noten zijn voedzaam, de suikers zijn de brandstof voor hun hersenen en de chocolade is goed  voor hun humeur.

Wat heb je nodig?

• 100 g boter op kamertemperatuur
• 100 g (bloem)suiker of rietsuiker of gula java (zelfs een deel stevia is hier mogelijk)
• 100 g (gemalen) amandelen
• 100 g (gemalen) hazelnoten
• 1/2 tl bakpoeder of bicarbonaat (NaHCO3)
• 100 g bittere chocolade (minimum 54% cacao)
• 1 pakje vanillesuiker of een tl vanille aroma
• 2 el rum (of andere likeur naar smaak)
• 5 eieren, wit en geel gescheiden

Hoe maak je het klaar?
Met blender
1. Ik gebruik altijd ongemalen noten en gula java en mix alles in de blender tot ik een fijn mengsel heb. In die pot doe ik dan het bakpoeder, de vanille en de chocolade in kleine stukjes en ik mix nog eens om de chocolade te vermalen. Je mag niet te lang mixen anders begint de chocolade te smelten.
In een kom klop je de boter tot je een mooi zacht mengsel hebt. Voeg er het chocolade-notenmengsel aan toe en meng goed. Giet er de eierdooiers en de rum bij en meng goed. Het deeg zal redelijk stevig zijn.

2. Klop de eiwitten op met propere kloppers. Doe een paar soeplepels eiwit in het mengsel en klop goed door tot het deeg wat soepeler wordt. Meng er de rest van het eiwit voorzichtig onder tot het deeg luchtig is.

3. Vet een ronde vorm in en bedek bodem en randen met bakpapier. Giet het deeg erin en zet in een voorverwarmde oven van 180°C. Na 15 minuten verlaag je de temperatuur tot 150°C en je laat de taart nog 45 minuten bakken.

Zonder blender
1. Ook zonder blender kan je de taart maken, maar dan heb je wel gemalen noten en bloemsuiker nodig en je moet de chocolade smelten in een potje au bain-marie.

In een kom klop je de boter zacht met de suiker. Voeg de gesmolten chocolade toe en roer goed door. Voeg een eigeel toe en een schepje notenpoeder, meng goed en doe hetzelfde met de andere dooiers. Als alle dooiers gemengd zijn voeg je de rest van het notenpoeder toe, de vanille, de bakpoeder en de rum.

2. Klop de eiwitten op met propere kloppers. Doe een paar soeplepels eiwit in het mengsel en klop goed door tot het deeg wat soepeler wordt. Meng er de rest van het eiwit voorzichtig onder tot het deeg luchtig is.

3. Vet een ronde vorm in en bedek bodem en randen met bakpapier. Giet het deeg erin en zet in een voorverwarmde oven van 180°C. Na 15 minuten verlaag je de temperatuur tot 150°C en je laat de taart nog 45 minuten bakken.

Rabarbercrumble

Mei is rabarbertijd. Rabarber is een meerjarige plant die behoort tot de duizendknoopfamilie en eigenlijk is het een groente. Rabarber komt oorspronkelijk uit China waar de wortelstokken gebruikt werden als medicijn tegen spijsverteringsproblemen. De rabarber verspreidde zich via de zijderoute  en bereikte het Westen via Mongolië en Rusland.

De Romeinen gaven de plant de naam Rha barbarum. Op de oevers van de Volga  waren er grote rabarbervelden en Rha is de oude naam van de Volga. Barbarum betekent ‘uit een gebied dat buiten het Rijk lag’. Ook bij de Romeinen werd de plant gebruikt als medicijn, maar ze gebruikten de zure stengels ook om hun metalen voorwerpen mee op te blinken. Later werd er zelfs haarkleuring en insecticide van gemaakt.

Het duurde lange tijd voor de plant gebruikt werd als voedingsmiddel. De eerste pogingen om het blad op te eten liepen immers slecht af, het blad van rabarber is giftig. In de 17de eeuw ontdekte John Gerard de botanicus van Charles I van Engeland dat de stengels wel eetbaar waren, maar het duurde tot het einde van de 18de eeuw voor rabarber echt als groente bekend werd.

Rabarber was oorspronkelijk heel zuur, maar de nieuwe soorten smaken zoeter en bevatten minder vezels. Wij hebben de Rabarber ‘Red Champagne’ staan die zoeter is en mooie rode stengels heeft. Deze rabarber is zo lekker dat je er eigenlijk niet te veel aan moet toevoegen.

Vandaag maak ik er crumble mee. In crumble zit veel boter en veel suiker, maar ook héél véél fruit ;-) Crumble is het lekkerst als hij lauw is en je kan alles op voorhand klaarmaken. 30 minuten voor je het dessert wil serveren zet je de schaal in de oven.

Wat heb je nodig?

• 500 g rabarber (of ander fruit)
• 100 g suiker (hiervan gebruik je 2 eetlepels voor de rabarber)
• 100 g koude boter in stukjes
• 100 g bloem (of half bloem half havermout)
• 100 g amandelschilfers
• een snuifje kaneel

Hoe maak je het?

De avond voordien snij je de gewassen (en eventueel geschilde) rabarber in stukjes van ongeveer 2 cm lang. Doe ze in een doos, meng met 2 eetlepels suiker en laat een nacht marineren in de koelkast.

Doe de koude boter samen met de suiker, de kaneel en de bloem/havermout in een kom en plet alles door elkaar met een vork. Je kunt het mengsel ook snel klaarmaken in een blender door heel kort te mixen. De boter mag zeker niet warm worden en het mengsel moet eruit zien als zand. Dit kan je enkele uren op voorhand klaarmaken en in de koelkast zetten.

Afwerking

Warm de oven voor op 180°C. Leg een dunne laag gemarineerde rabarber in een lichtjes ingevette ovenschaal, meng er voorzichtig de amandelschilfers onder, verdeel het ‘zandmengsel’ erover en steek de schaal een 20-tal minuten in de oven. Laat de crumble een tiental minuten afkoelen en dien op met een bolletje vanille-ijs.